95%

Voor vandaag staat er eigenlijk maar één ding op het programma. Maar dat is dan ook meteen iets waar we beiden erg naar uitkeken. Walvissen kijken vanaf een boot. Veel vertrouwen in een succesvolle afloop hebben we eerlijk gezegd niet. Alle maatschappijen claimen dat ze bij 95% van de rondvaarten die ze verzorgen minstens één walvis zien. En die 5% die niets ziet? Die krijgt een tegoedbon om gratis en voor niets opnieuw een rondvaart te doen. Uiteraard weten diezelfde maatschappijen donders goed dat 99% van die tegoedbonnen nooit ingeleverd wordt, omdat het bijna allemaal mensen op rondreis zijn. Maar goed. Minimaal één walvis dus. En dat in drie uur.

Wel jammer als je dan net aan de verkeerde kant van de boot zit. En de verkeerde kant uitkiezen… Daar zijn wij een ster in.

Om half negen melden we ons voor de rondvaart. We worden ingeschreven en hebben nog even de tijd om in Telegraph Cove rond te wandelen. Daar zijn we snel mee klaar, want het dorpje is eigenlijk niet meer dan een pier van een paar honderd meter lang met wat gebouwen erop. Klokslag negen uur varen we af. We hebben geluk met het weer. Het is helder en het zonnetje schijnt. Wel is het koud. We zijn blij met de sweaters en de dikke wandelbroeken die we speciaal voor vandaag hebben meegenomen. Ook de muts die ik afgelopen week heb gekocht, is een welkome aanvulling op de outfit. Want ondanks dat het mooi weer is, is het wel koud.

Nog geen vijf minuten onderweg en we zien de eerste bultrug al. Verwacht geen spectaculaire walvissen die uit het water omhoog springen. Dat is iets voor in de film. Maar we zien ze regelmatig boven water komen. Af en toe zien we ook nog een staart boven water komen.

De vaart is dus succesvol. En wat een mooie meevaller is: als er ergens iets te zien is, wordt de boot stilgelegd en nadien even 180 graden gedraaid, zodat beide zijden van de boot even goed zicht hebben. We maken foto’s. Heel veel foto’s. Naast de walvissen zien we onderweg ook nog talloze meeuwen. Iets waar we natuurlijk heel erg naar uitkijken. Naast de meeuwen komen we ook nog zeeleeuwen, zeearenden, zeehonden, zeekoeten en een stuk of acht orka’s tegen.

Na iets meer dan drie uur meren we weer aan. We kunnen enkel zeggen dat de tour een meevaller was. We hebben meer gezien dan we hadden verwacht. Natuurlijk was het geweldig geweest als we een filmposter à la Free Willy hadden kunnen maken. Maar zoals gezegd: dat is enkel in de film.

Na de tour is het nog 2,5 uur rijden naar het hotel. Na anderhalf uur rijden maken we een stop bij een fraai meer. We besluiten om door te rijden naar de viskwekerij in Campbell River om vooronderzoek te doen voor morgen. We hebben namelijk gehoord dat er daar veel beren zitten die vis vangen. Aangezien het daar voor hen net een drive-in dinner is, hebben ze totaal geen interesse in mensen. De beren zijn vooral in de ochtend te zien. We lopen rond en hebben er eerlijk gezegd geen goed gevoel bij. Dan zien we plotseling een plek waar we zeker meer dan voldoende afstand kunnen bewaren tot de beren en waar we goed weg kunnen als dat nodig is.

Als we zijn ingecheckt bij het hotel waar we eergisteren ook al waren, wandelen we een paar kilometer naar een Aziatisch restaurant. Het eten is heerlijk. Naast het restaurant zit een bordspellenwinkel. En als we zeggen dat we dat op voorhand niet wisten, dan gelooft 95% dat niet.