De verkeerde trein

Vandaag voor de laatste maal naar de golfbaan om te gaan ontbijten. We hebben de auto al bepakt en bezakt om direct na het ontbijt onze reis te kunnen vervolgen. Vandaag staat er namelijk een reisdag op het programma. Maar een reisdag zou een reisdag niet zijn als we ook nog wat willen zien. Dus moeten we op tijd vertrekken om 350 kilometer te overbruggen en ook nog wat te kunnen zien.

Onze eerste stop is nadat we anderhalf uur hebben gereden. Zo hebben we al mooi wat kilometertjes erop zitten. Want ook hier rijdt het net zo vlot als in de VS. 90 kilometer in een uur afleggen is geen kunst.

Het was bijzonder om te aanschouwen hoe het landschap veranderde. Waren het de afgelopen dagen nog de stoere, met ijs bedekte gletsjers van de Rockies die het landschap sierden, nu zijn het lieflijke bruingele heuvels. Soms waren die volledig kaal, dan weer stonden er een paar bomen en dan waren ze weer volledig begroeid. Soms deed het landschap zelfs denken aan de Badlands in de VS.

Vandaag geen natuur, maar een dag met historie en cultuur. De eerste stop is een virtuele cache bij Fulton Field Park. Daar is een monument opgericht ter nagedachtenis aan een pilote die bij een demonstratievlucht om het leven gekomen is.

Zo breken we de route door telkens een korte stop te hebben, onze benen te kunnen strekken en ondertussen ook nog wat wijzer te worden door de informatie op de borden tot ons te nemen.

Zo hebben we onder andere geleerd dat Billy Miner in 1906 de verkeerde trein overvallen heeft. In plaats van duizenden dollars buit te maken, zoals hij in 1904 gedaan had, moest hij het deze keer doen met slechts 15 dollar. Het kwam hem duur te staan, want hij werd opgepakt en veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. Een jaar later ontsnapte hij echter al uit de gevangenis en vluchtte naar de VS.

De grootste stop van vandaag was het openluchtmuseum van RJ Haney. We hebben onszelf daar ruimschoots de tijd gegeven om alle gebouwen op ons gemak te kunnen bekijken en op een picknickbank onze lunch te verorberen. Want ook vandaag scheen de zon volop en bereikte het kwik zelfs de 27 graden.

Na nog een laatste korte stop was het alweer tijd om in te checken bij het volgende hotel en te hopen dat we daar wel een wasmachine tot onze beschikking zouden hebben. Dat was het geval. Dus kunnen we de komende twee weken weer fris en fruitig verder reizen.