GVR

Strandwandeling, zalmtrekwandeling, bergwandeling en watervalwandeling. Dat is kort gezegd het programma van vandaag. En tussendoor nog ruim 200 kilometer rijden. Een rustig dagje dus.

De zalmtrekwandeling is de eerste langere wandeling voor vandaag. Onderweg hebben we al een stukje over het strand gewandeld. Als we de auto hebben geparkeerd, wandelen we richting de Hardy Falls. De waterval is niet zo bijzonder, maar onderweg kruisen we de rivier verschillende malen. En hier zou je de trek van de kokaneezalm moeten kunnen bewonderen. Dit is een zoetwaterzalm. Iets wat op zich bijzonder is, aangezien de meeste zalmsoorten tijdens hun leven naar de oceaan trekken.

En inderdaad, telkens als we op een brug staan en in het kristalheldere water kijken, zien we tientallen zalmen. Sommige nog grijs, maar de meeste felrood met een groene kop. Dat is een teken dat ze klaar zijn om te paaien. Echt springen zien we deze zalmen niet doen, maar ook hier is het een indrukwekkend schouwspel.

De laatste wandeling van vandaag gaat naar de Naramata Creek Falls. Stiekem is dit een behoorlijk zware wandeling. Onderweg zien we nog een Northern Pacific Rattlesnake van een centimeter of 60, misschien 70. Het is de enige ratelslang die in British Columbia voorkomt. Heel veel komen ze niet voor, dus het feit dat we er een gezien hebben, is op zich behoorlijk bijzonder.

Als we de watervallen bereiken, vallen deze eerlijk gezegd een beetje tegen. We proberen nog een multi-cache te zoeken, maar eerlijk gezegd voelt het niet comfortabel om zomaar overal even te kijken voor een cache na de ontmoeting met Sis, nog geen half uur eerder.

Tussendoor staat de bergwandeling Giant’s Head nog op het programma. De hoofdwandeling voor vandaag. De parkeerplaats die we hebben uitgezocht, is afgesloten. Dat wordt een stukje extra wandelen. Geen probleem, want zo overdreven lang is de wandeling nu ook weer niet. Iets meer dan 5 kilometer. Al snel zijn we bij het begin van de route. Deze gaat meteen omhoog. En niet zo’n klein beetje ook! Na 300 meter te hebben afgelegd, zijn we maar liefst 81 meter omhooggegaan. Oftewel een stijgingspercentage van 27%! We kijken op de GPS en zien dat het zo verder blijft gaan. Eigenlijk kunnen we ons dat niet voorstellen, want we zoeken nimmer wandelingen uit die zwaarder zijn dan ‘moderate’. Even verderop zien we een bord met een kaart staan. We kijken erop en zien dat de route die we aan het lopen zijn, vermeld staat als ‘strenuous’. Oftewel zwaar. Gelukkig staan er ook andere routes op het bord.

We kiezen de route met de naam Friendly Giant uit. Deze is ‘moderate’. Prima voor ons dus. De route is langer, maar minder steil. We moeten aan Roald Dahl en het boek De GVR denken. Oftewel De Grote Vriendelijke Reus. We volgen de blauwe borden en genieten onderweg van het uitzicht. Al is het nog een behoorlijk vermoeiende route, ondanks dat deze maar een stijgingspercentage van 12,3% heeft. Als we eenmaal boven zijn, is het genieten van het uitzicht, al klinkt er in mijn hoofd wel: “Godvergeten Verrekte Reus!”