Nét niet

Vandaag staat er een reisdag op het programma. Maar dat betekent natuurlijk niet dat we de hele dag in de auto zitten. We zorgen ervoor dat de auto al is ingeladen als we gaan ontbijten. Dat scheelt toch weer iets tijd nadien. Het voordeel daarvan is ook dat ik de ramen meteen ijsvrij kan maken, want het heeft vannacht gevroren. Iets voor half acht vertrekken we. Het eerste stuk is meteen het langste stuk dat we moeten rijden.

Na anderhalf uur rijden, zetten we de richtingaanwijzer voor de tweede keer aan deze ochtend. Want de afstanden zijn ook hier enorm. Althans voor onze begrippen. Vanmorgen bij het hotel linksaf gegaan, en 113 kilometer verder gaan we rechtsaf en parkeren we de auto voor de eerste wandeling. De lucht is strak blauw, maar het is nog steeds koud. We hebben hier een korte wandeling gepland bij een meer. Ook hier is het prachtig en het wateroppervlak is precies als een spiegel.

Daarna bezoeken we twee watervallen. Ondanks dat we er al behoorlijk wat gezien hebben, verveeld dat eigenlijk nooit. Ook dit zijn twee korte wandelingen. De vierde wandeling voor vandaag is de Cranberry Marsh Loop. Deze wandeling heeft een goede waardering op AllTrails. De paar foto’s die we gezien hebben, waren de aanleiding om dit rondje van 6 kilometer in de planning van vandaag op te nemen. Als we net aan de wandeling zijn begonnen, komen we bij een uitzichttoren. We gaan naar boven en kijken over het moeras uit. Veel valt er niet te zien. We wandelen verder en het eerste deel gaat over een smal bospad dat overbevolkt is door muggen. Niet fijn. Na anderhalve kilometer begint een vlonderpad. Leuk zou je denken, maar links en rechts van het pad zijn de struiken zo hoog dat je niets van het moeras ziet. Hier en daar een libel of een eekhoorn. Dat is het wel.

Iets meer dan een kilometer verder houdt het vlonderpad op. Het wordt weer een smal paadje door het bos. En eerlijk gezegd. Daar is weinig aan. Het laatste stuk gaat weer door het moeras en daar is zowaar een stukje waar je iets kunt zien. We komen niet verder dan een paar eenden en ganzen.

Terug bij de auto gaan we eerst picknicken. Het weer is inmiddels geweldig geworden. Het kwik is al tot 16 graden gestegen en dat is prima om in een t-shirtje te gaan zitten eten.

Na de lunch is het een uur rijden naar de laatste wandeling van vandaag. Een hangbrug waar de kans is om iets van de zalm trek te zien. We zijn aan de late kant in het seizoen, maar wie niet waagt….

Die ziet zeker niets van de zalm trek. Net voor de parkeerplaats is de overweg afgesloten. Bij de volgende kunnen we oversteken. Dat is wel enkele kilometers verderop. We parkeren de auto en gaan op weg naar de hangbrug. Vrijwel meteen worden we aangesproken door iemand die stopt met de auto. Of we locals zijn, en of we de weg naar de hangbrug weten. Nee en ja is het antwoord. We wijzen de weg en we worden vriendelijk bedankt. Het zal voor een volgende keer zijn, zegt de bestuurder.

Ook hier blijkt weer uit dat een goede voorbereiding wel degelijk meer is dan het halve werk. Al overdrijven wij daar wel in, in de ogen van sommigen. Maar ja, ik weet liever de parkeerplaats voor de auto op een paar meter nauwkeurig dan dat we op het moment suprème aan iemand moeten vragen of ze locals zijn.

We zien geen zalm bij de hangbrug. Toch genieten we ook hier volop. Als de wandeling ten einde is, is het nog meer dan een uur rijden naar het hotel. De TV is zo ongeveer net zo groot als de muur van de slaapkamer. In de keuken, staat nog een eettafel en een bankstel. En buiten kunnen we heerlijk op ons eigen terras zitten. Als we heel goed ons best doen, dan zien we het meer waaraan het hotel ligt nét niet.