Beer in de stad

Als er iets is waar we een hekel aan hebben als we op reis zijn, is het dat we ergens op uur en tijd moeten zijn. En toch zijn we er weer ingetuind. Maar ja, wat moet een mens anders?

Als je gaat zoeken naar de hoogtepunten voor een reis door het westen van Canada, dan kom je al snel bij de parken Jasper & Banff uit. En hét plaatje dat je dan vaak ziet, is van Moraine Lake of van Lake Louise. En laten dat nu net twee bestemmingen zijn die je enkel kunt bezoeken door een plek te reserveren.

Op 1 april gingen de inschrijvingen om 16:00 uur open. Dus na het werk meteen kijken. Jammer maar helaas. Alle tickets waren uitverkocht. Voor het hele jaar welteverstaan!

Ach, dan maar een trekpleister minder. Er is genoeg moois te zien op deze aardbol, en waarschijnlijk in Banff NP ook wel, bedachten we. We zoeken enkele wandelingen uit en gaan verder met het uitstippelen van de reis. Op 19 april zijn we iets aan het uitzoeken en dan zien we plotseling dat er voor Moraine Lake nog 4 kaartjes zijn. We hebben er maar 2 nodig. Dus kaarten in het winkelmandje en even overleggen. Wel doen... Ja, maar op uur en tijd. Nee, maar dan laten we hét beeld van Canada schieten. Ja... Nee... Ja... Nee...

Zo ging het 14 minuten en 50 seconden door. En toen toch maar snel op afrekenen geklikt.

Gevolg is dat we vandaag vroeg vertrekken. Om half zes gaat de wekker. Douchen, ontbijten, spullen inladen en iets na de klok van zeven uur laten we Calgary achter ons. Het is iets meer dan een uur rijden naar Johnson Lake. Helaas voor ons hapert de navigatie en blijft die op 12 kilometer naar de bestemming hangen. Daar komen we na een minuut of 10 pas achter. Opnieuw opstarten, omkeren en een kwartier later dan gepland beginnen we aan de eerste wandeling van vandaag.

Een rondje om een fraai meer. De lucht is blauw. Het water is blauw. Wel is het met vier graden boven nul behoorlijk fris. We genieten volop van de wandeling. Als we weer terug zijn bij de auto, gaan we meteen door naar wandeling nummer 2.

Ook een fraai uitzicht, en wat deze wandeling bijzonder maakt, is het feit dat er onderweg hoodoos te zien zijn. Dit is niet zo'n lange wandeling, maar zeker niet minder fraai. Ook hier genieten we volop.

Dan is het door naar de derde wandeling van vandaag. Iets minder dan 5 kilometer lang, maar wel 243 meter omhoog. Behoorlijk pittig dus. Nadeel is dan ook nog eens dat de tijd begint te dringen, want om 14:00 uur hebben we de reservering voor ons bezoek aan Moraine Lake. We lopen door een dicht bos. Het gaat vanaf de eerste meter meteen omhoog. We zien hier en daar een eekhoorn en een marmot wegschieten om zich te verschuilen. Maar we moeten door. Halverwege de wandeling is het letterlijke en figuurlijke hoogtepunt. Een schitterend uitzicht. We doen onze jassen uit, want dankzij het feit dat we die klim hebben gemaakt, vinden we het behoorlijk warm. Al is het buiten nog geen 10 graden. We bewonderen het uitzicht even en gaan dan weer snel verder. Want de tijd... de tijd...

Die begint te dringen. En de afdaling naar beneden is ook allesbehalve eenvoudig te noemen. We eten onze lunch in de auto. We rijden de parkeerplaats bij Lake Louise op. Parkeren de auto. Gaan snel even naar het toilet en om 13:59 uur melden we ons bij de rij voor het loket.

Een uur later stappen we de bus uit bij Moraine Lake. Het is een korte wandeling naar het uitzichtpunt. De wandeling is minder druk dan we hadden verwacht. Ook bij het uitzichtpunt is het niet echt dringen. En het uitzicht? Tja, laten we maar eerlijk zijn. Dat is wel heel fraai. De foto's die je ziet met het felblauwe water zijn niet bewerkt. Het water is echt zo blauw. Ondanks de stress hebben we geen spijt dat we niet 20 seconden langer hebben gewacht toen de kaartjes in ons winkelmandje zaten, zodat ze gewoon zouden verdwijnen.

We komen tot de ontdekking dat we met ons ticket ook naar Lake Louise mogen. Tja, dan laten we de wandeling die we voor hier hebben uitgezocht maar aan onze neusjes voorbijgaan. We lopen naar de bus en gaan op naar het volgende hoogtepunt.

En eerlijk is eerlijk. Als je Moraine Lake hebt gezien, dan is Lake Louise toch nét iets minder fraai. Nog steeds mooi hoor. Maar als we zouden moeten kiezen, geef ons dan maar Moraine Lake.

We pakken de bus terug naar de Park & Ride en gaan door naar de volgende stop. Deze duurt niet zo heel lang en nadat we onze gegevens hebben ingevuld op een, in mijn ogen, stukje waardeloos papier en de creditcard hebben geswipet, mogen we ons rekenen tot wapenbezitters in Canada. Want bearspray valt onder de wapenwet van dit land. We hebben er lang over getwijfeld of we het al dan niet zouden kopen. Want het is pas werkzaam op het moment dat een beer je tot op 10 meter is genaderd. Volgens mij zijn we dan al te laat en is een busje bearspray eigenlijk niets anders dan een stukje prijzige schijnveiligheid. Maar we zijn toch maar overstag gegaan. Voor het geval dat het die ene keer nu net wel nut zal hebben.

We rijden naar het westen. Naar het plaatsje Golden. Hier hebben we een kamer voor 5 nachten in een hostel. Een nieuwe ervaring voor ons. Uiteraard hebben we wel een kamer met privésanitair. Voordat we bij het hostel arriveren, gaan we eerst een hapje eten bij het lokale restaurant. Na het diner gaan we eerst de dorst van de auto lessen.

Juist als we de benzinepomp op willen rijden, zien we een zwarte beer de weg oversteken. Terwijl ik sta te tanken, probeert Marieke een foto te maken van de beer, die zich in een tuin ophoudt. Ze heeft geen geluk. Ze maakt een praatje met iemand die in het dorpje woont. Als we weer verder willen rijden, zien we de beer weer. Auto maar weer parkeren. Terwijl we de straat oversteken, sprinten er plotseling een paar herten de straat over. De beer laat zich ook nog heel even zien.

Misschien toch maar goed dat we bearspray hebben gekocht.