Ja, je leest het goed Eindhoven. We hebben zitten kijken waar we ons bevinden, en als we vandaag naar Bremen rijden zijn we rond vijf uur in Bremen als het goed is. Dat is te laat om iets te gaan bekijken en te vroeg om in een hotel te gaan zitten. En vanaf Bremen is het nog ‘maar’ een uur of vier rijden naar huis. En ik heb geen zin om de hele avond in een hotel te gaan zitten, terwijl ik ook dezelfde avond nog in mijn eigen bed kan liggen. De oorspronkelijke planning was om vandaag naar Bremen te rijden en daar rond negen of tien uur in de avond aan te komen. Dan de dag erop Bremen te bezichtigen en dan laat in de middag richting huis te gaan. Maar ja, omdat we gisterenavond de minst gastvrije Noor van Noorwegen hebben ontmoet zijn we een heel stuk dichter bij huis dan gepland was. Dus in ??n ruk door naar Eindhoven. Zweden, Denemarken, Duitsland, Nederland en dan eindelijk…. Brabant.

5299km in 11 dagen gereden. In die tijd hebben we veel mooie dingen gezien. Ook dit zal een reis zijn om niet te vergeten. En de dingen die we hadden willen zien maar niet hebben gezien omdat we eerder terug gingen?
Die komen nog. Noorwegen loopt niet weg.

andaag dus de eerste dag van onze driedaagse terugreis. Vandaag willen we net voorbij Oslo komen. Een rit van ongeveer 800km dus dat is genoeg voor ??n dag.



Helaas is de wind nog niet gaan liggen en de snelste weg voert voor een deel langs de kust. We besluiten dat het verstandiger is om die niet te nemen omdat de wegen hier nogal smal zijn en we de weg niet kennen. We stippelen een route uit die ons naar het binnenland van Noorwegen voert. Bij Oppdal dalen we dan af via Lillehammer, Hamar tot net voorbij Oslo. Het doel wordt een camping in Frederikstad. Als we Oppdal voorbij zijn, wordt het langzaam aan beter weer. We stoppen in Lillehammer om wat souvenirs te kopen voor het thuisfront en een kopje koffie te drinken. (voor 20NKR weet je nog wel?) Als we in Hamar zijn is het zo’n mooi weer dat we besluiten om nog een keer bij het Vikingskipet te stoppen om foto’s te maken bij mooi weer. Net voor Oslo is het tijd om te eten. Snel wat gegeten bij een McDonalds en weer verder op pad. Om kwart over acht komen we bij de camping in Frederikstad aan. Helaas voor ons. Het is kwart over acht en de camping sluit om acht uur volgens de eigenaar. Maar als we zin hebben wil hij nog wel een hapje eten voor ons maken. Nou, d?t laat dan ook maar. We besluiten om verder te gaan en een slaapplaats te gaan zoeken. Omdat we al bijna in Zweden zijn en de meeste hutten of hotels die aangegeven staan een kilometer of 10 van de snelweg af liggen, besluiten we om een Motel te zoeken aan de snelweg. We weten dat dit nog wel even zal zijn rijden. Snel even getankt en weer verder. Eindelijk even na elven vinden we een Motel. Ruim 250km meer afgelegd als gepland was. Snel naar bed en morgen vroeg weer op om onze weg te vervolgen.

Het weer wordt er niet beter op. Regen en mist. We pakken snel de auto in en gaan op weg richting Molde. We willen via Kristiansund rijden, want dan kunnen we via de Atlanterhavsveien naar Molde toe rijden. Kristiansund is een schitterende plaats, helaas hebben we weinig tijd om hier rond te wandelen. We moeten de boot nemen die ons bij het begin van de Atlanterhavsveien brengt. Voordat we de weg op draaien, drinken we nog even een kopje koffie. Het is opgehouden met regenen en we hebben een bijna strak blauwe lucht om naar te kijken. Helaas is de wind alleen maar sterker geworden. Het waait nu niet meer hard, maar het is een storm. Zullen we wel over de weg met 8 bruggen rijden? We besluiten om het toch maar te doen.

Onderweg een paar keer gestopt om foto’s van dit spektakel te maken. Marieke besluit na de eerste stop om in de auto te blijven wachten omdat ze door de wind bijna niet op haar benen kan blijven staan.

Als we de Atlanterhavsveien verlaten begint het weer te regenen. We besluiten om nu ook maar een hut te zoeken. Al snel een hut gevonden met daarin zelfs een TV. Nu kunnen we kiezen uit Noorwegen 1 & 2 en een lokale zender. Hier het weerbericht op gekeken. Oei, oei, oei. Het ziet er niet goed uit voor de komende week. Ons Noors is niet zo heel erg best, maar uit de plaatjes begrijpen we wel dat het weer de komende week alleen maar verder verslechtert. Na heel veel met elkaar praten en na lang wikken en wegen besluiten we om de reis af te breken en morgen terug te gaan naar Eindhoven. Hoe spijtig we het ook vinden. We zijn allebei van mening, dat als we hier blijven en verder langs de fjorden gaan reizen (wat de bedoeling is) dat het slechte weer onze vakantie gaat bederven. Morgen pakken we de spullen en rijden we tot net voorbij Oslo. De dag daarop willen we tot aan Bremen rijden en daar nog het een en ander bekijken om de dag daarop terug naar Eindhoven te gaan.

Gisteren dus aangekomen in Trondheim. We hebben ook hier gekozen voor een hut omdat we het weer toch niet helemaal vertrouwden. De eerste hut hadden we pech omdat daar de koelkast niet van werkte. Terug naar de receptie gegaan en we kregen een andere hut (de laatste die vrij is) toegewezen. Hier werkte alles zoals het behoorde te werken. Nadat we alles hadden uitgepakt zijn we eerst de camping wezen verkennen. Er was een wasruimte, dus we kunnen de kleren een keer wassen. Al snel blijkt de keuze voor een hut de juiste keuze te zijn. Amper een uur nadat we op de camping zijn gearriveerd komt de regen met bakken uit de lucht. Dus…. maar weer eens een keertje vroeg naar bed en hopen dat het morgen weer beter weer is. Niet dus. De regen komt niet met bakken uit de lucht, maar de wind is stevig en de lucht is heiig. Op naar Trondheim. Eerst naar het stadion van Rosenborg. En daarna Trondheim in. Een parkeerplaats gevonden aan de rand van de stad. Onze weg gezocht naar de Nidaros Kathedraal. Deze kathedraal wordt gezien als de belangrijkste kerk van Noorwegen. Nog net even de kathedraal van binnen kunnen bezoeken voordat de mis begon. Daarna hebben we het grootste houten huis van Noorwegen bezocht. Daarna een route gereden langs de kust, want het was berekoud in Trondheim. ’s Avonds hebben we ook nog een route gereden. Ook hier hebben we weer genoten van de vele schitterende landschappen die Noorwegen te bieden heeft. En, voor de verandering, maar weer vroeg naar bed, want het regent.

Onderweg naar Trondheim zijn we net voorbij Lillehammer even gestopt bij een Stavkirke. Dit zijn hele bijzondere, oude, houten kerken. Verder gegaan richting Trondheim en besloten dat we niet de snelste, maar de korste route wilden volgen. Op de binnenwegen valt immers meestal meer te zien. Nou, van deze beslissing hebben we zeker geen spijt gehad. Overal watervalletjes, de meest schitterende vergezichten. Alleen we hadden maar ??n probleem: “Koffie.” Waar we ook zochten, nergens een restaurantje of een camping. Ondertussen terechtgekomen in een verlaten mijn. Hier zullen ze ongetwijfeld koffie hebben ?n een toilet. Want ook wat dat betreft komt het water aan onze lippen te staan. Jammer, maar helaas. Het is zondag vandaag en alles is hier gesloten. Weer verder gereden. Komen we een oud houten bordje tegen met daarop de magische woorden : “Restaurant 1km”. De pijl gevolgd. En aangezien de Noren het niet zo nauw nemen met de juiste afstand aangeven, viel het niet tegen dat we na een kilometer of vier bij, inderdaad, een restaurant aankwamen. We werder uitermaten gastvrij ontvangen door Geier en zijn vrouw. Zij ging koffie zetten terwijl we naar de WC gingen en Geier hield ons aan de praat. E-i-n-d-e-l-i-j-k koffie. Weer vette pech voor ons. De koffie was VIES. En dat is dan nog voorzichtig uitgedrukt. Snel weer verder, want het is nog een heel eind naar Trondheim. Gelukkig schijnt het zonnetje weer vandaag, dus alles zal wel goed komen.

Eerst even door het dorp gelopen en een bakje koffie gedronken. Een kopje van ‘slechts’ 20NKR (?2,67). Inderdaad: slechts. De hoge prijzen beginnen al te wennen. Daarna naar het Noors Olympisch Museum gegaan. Heel leuk opgezet. Aangezien er in Lillehammer zelf niet zo heel veel te zien is, besluiten we om de Peer Gynt Route te gaan rijden. Volgens de reisgids is dit een hele mooie route over een bergtolweg. Tom verteld waar we heen wilden rijden en op weg gegaan. We werden over landwegen gestuurd en zelfs over een grindpad cq zandpad. Maar Tom bleef volhouden dat dit de snelste weg was. Eenmaal bij de tolpoort aangekomen 60NKR (?8,-) betaald en de zandweg opgereden.

We hebben genoten van de schitterende uitzichten over de 67km lange zandweg. Het ene moment was het uitzicht nog mooier dan het andere.

Toen tegen Tom verteld dat we in Vinstra naar het Peer Gynt Monument wilden. Na een tijdje rijde zei hij: “Over 50 meter, bestemming bereikt.” We keken elkaar aan terwijl we door een bocht reden en dacht: “Ja, dat zal wel.” Maar Tom had gelijk en zette ons mooi op de parkeerplaats bij de kerk waar het monument stond. Hierna een bakje koffie gedronken en terug naar de hut in Lillehammer.

Jammer maar helaas. Het is niet opgehouden met regenen. Dat wordt dus een natte tent. Vlug alles in de auto gezet, zodat het allemaal nog zo droog mogelijk mee kan en op pad. Naar de Olympische Skischans van 1952.

De toren in geweest en het skimuseum bezocht. Ondanks de regen en de mist was het uitzicht toch ontzettend indrukwekkend. Na de middag verder gegaan richting het noorden. Eerste tussensop wordt Hamar, waar we het bekende Vikingskipet bezoeken.

Daarna bezoeken we de ru?nes van een kathedraal. Dit geheel wordt overkoepeld door een immens grote glazen hal.

Het contrast tussen oud en nieuw is ontzettend groot, maar op de ??n of andere manier past het wel. Verder naar Lillehammer. De tweede en laatste stop voor vandaag. We hebben besloten om een hut te zoeken zodat alles kan drogen. Ongeveer 10km voor Lillehammer hebben we er ??n gevonden. Twee nachten zullen we hier verblijven. En Oslo? Voor ons is Oslo de stad van de regen…

Het beloofd weer een stralende dag te worden. Eerst willen we naar het Vikingschipmuseum en naar het Vigelandpark. Misschien nog even Oslo in. Oslo de stad van…..
Ja, van wat eigenlijk? We gaan het vandaag wel ontdekken. Het Vikingschipmuseum ligt ongeveer 20km van de camping verwijderd, maar Tom brengt ons tot aan de voordeur van het museum.

Het Vikingschip in het museum

Naar binnen toe gegaan en ruim een uur lang drie schepen en wat andere spullen uit de tijd van de Vikingen staan te bewonderen. Omdat het Openluchtmuseum naast het Vikingshipmuseum ligt ?n omdat het zo’n lekker weer is, besluiten we om vandaag in plaats van morgen het Openluchtmuseum te bezoeken. “Hier zie je heel Noorwegen in een dag.”, aldus de folders. Of het waar is? Geen idee. Wel is het een mooi museum en hebben we, mede dankzij het zonnetje, een paar mooie foto’s kunnen maken.

Een demonstratie in het openluchtmuseum van Oslo

Hierna gaan we door naar het Vigelandpark.

Het Vigelandpark

Terwijl we daar door alle beelden van Vigeland overdonderd worden, betrekt de lucht en gaat het steeds harder waaien.

Het weer wordt slechter en slechter

Terug naar de camping en wat eten. Het eten even laten zakken en een stukje gaan lopen. Genieten van het uitzich over Oslo en het Oslofjord. Ondertussen gaat het steeds harder waaien. Terug naar de tent en al om negen uur gaan we slapen omdat de wind te koud is. ’s Nachts regent het een half uurtje. Om zes uur begint het weer te regenen. Hopen dat het nu ook weer snel ophoudt, want over een paar uur moeten we de tent inpakken.

Weer een reisdag. Van Kopenhagen naar Oslo via Zweden. Een totale afstand van 634km. Heerlijk weer, tot op het moment dat we Noorwegen binnenkwamen. Toen we Oslo rond de klok van vier uur binnenreden vielen de eerste druppels. Al snel de camping gevonden. Toen we de tent net hadden opgezet begon het echt te regenen. In de auto gestapt en maar wat gaan rondrijden. Anders kunnen we tenslotte niets doen met dat weer. Gelukkig dat we Tom hebben!!!

Oslo by night

Snelwegen over, onder & door elkaar heen. Tunnels met op- en afritten en een bewegwijzering die zelfs de Belgen waardeloos zouden vinden. Maar het navigatiesysteem bracht ons tenslotte toch maar mooi voor de tent. Slapen en hopen op beter weer voor morgen.

Vandaag staat Kopenhagen op het programma. De dag begint goed, want het is stralend weer. We kunnen lekker in een t-shirtje rondwandelen. Met de trein naar het centrum gegaan. Na een paar minuten gewandeld te hebben komen we uit bij het attractiepark Tivoli (waar hebben we die naam eerder gezien?!).

Nyhavn, een schitterend stukje Kopenhagen.

Hier gaan we maar niet naar binnen want dat kost ons minstens een halve dag. Nog wel even binnengestapt in een berenshop. Hier kon je zelf je beer maken. Alfred heeft zijn ogen uitgekeken. Je kocht een lege beer, welke je zelf met pluche kon vullen en daarna aan kon kleden. Je kunt het zo gek niet bedenken, ze hebben werkelijk alles. Behalve dan een zonnebril welke het goede formaat had om Alfred\’s ogen tegen de stralende zon te beschermen. Ze hadden bijvoorbeeld wel een heuse NBA-basketbal outfit! Verder gegaan met onze wandeling. Even flink doorstappen en we zijn nog op tijd om de aflossing van de wacht mee te krijgen bij het koninklijk paleis. Wat zullen die jongemannen het warm hebben gehad met hun bontmutsen op!\r\nMaar weer verder gewandeld. Kopenhagen is een mooie stad, maar heeft weinig opvallends wat je ?cht niet mag missen. Nog even een korte stop bij het standbeeld van Hans Christiaan Andersson. Alfred heeft nog even op zijn schouder mogen poseren, dat was echter geen succes daar hij tot tweemaal toe naar beneden is gevallen. Dan maar op zijn schoot. De grootste drukte kwamen we tegen bij HET standbeeld van Kopenhagen: De kleine zeemeermin. Het beeldje is inderdaad niet groot, maar het staat er wel mooi. Zo lang ze maar niet door mensenhanden beschadigd wordt. We hebben gelezen dat dit al meerdere malen gebeurd is. Met als klapper een onthoofding! Legio mensen verdringen zich, en willen met alle geweld op het beeldje plaatsnemen. Ze heeft veel te lijden! Na veel gelopen en veel gezien te hebben, zijn we met de trein weer teruggekeerd naar de camping.

Waarom Noorwegen? Tsja, niet omdat we weten dat het er erg duur is, maar omdat we ook weten dat het er erg mooi (schijnt) te zijn. Met als hoogtepunt de fjorden. We hebben nog even overwogen om een ‘georganiseerde’ autorondreis via de ANWB te boeken, maar we hebben uiteindelijk voor onze vrijheid gekozen en de route helemaal zelf uitgestippeld. Met een arme Clio bepakt en bezakt (inclusief tent, want het wordt waarschijnlijk een kampeervakantie) zijn we vol goede moed vertrokken.

Na een lange reis zijn tegen achten op een camping in Kopenhagen aangekomen. Tom-Tom (Tommie voor intimie) heeft ons keurig op de camping neergezet, welke we via de kampeergids uitgezocht hadden. Omdat we geen zin meer hadden om de tent omhoog te hijsen, hebben we maar een hut genomen. Even het thuisfront op de hoogte stellen van het feit dat we heelhuids aangekomen zijn en daarna de omgeving verkennen en onze benen strekken.