Na regen komt regent, kijk maar in de Dikke van Dale. Iets wat ik al vaker heb getikt. Een mens dient niet perse de Dikke van Dale op zak te hebben om dit te weten. Gisteren hadden we regen, en toen ik vanmorgen naar buiten keek, zei ik meteen 'het regent'.
Voor het ontbijt de koffers al ingepakt. Alhoewel ontbijt..... Brunch is een beter woord, want we kunnen pas om half negen de ontbijtruimte in. Zo zonde van de tijd. Na het ontbijt gaan we op pad. Het regent nog steeds. Voor deze ochtend staat er een wandeling bij een 'Lost Place' in Luik op het programma. Het lijkt ons minder verstandig om op zo'n locatie te gaan wandelen als het regent en dus hier en daar verraderlijk (nee, dit is geen tikfout. Alhoewel we de Dikke van Dale niet op zak hadden vandaag, weten we dat dit heden ten dage de enige juiste schrijfwijze is. Het woord is immers afgeleid van het woord verrader waar het achtervoegsel lijk is aangeplakt. Veradelijk (dus zonder r) is op zich niet fout, maar inmiddels wel hopeloos verouderd) glad kan zijn.
De wandeling slaan we dus over voor vandaag. Gelukkig hebben we nog een tweede wandeling in Luik op het programma staan. Met zorg hebben we enige maanden geleden een parkeerplaats uitgezocht. Helaas voor ons, bleek deze vandaag afgesloten te zijn in verband met werkzaamheden. We zoeken een andere parkeerplaats en gaan aan de wandel.
Luik schotelt ons precies voor wat we ervan hadden verwacht. Een grauwe, grijze stad. Hier en daar zien we wel een fraai, oud gebouw. Maar zelfs deze zijn grauw en grijs. Als we koffie zitten te drinken, merken we dat we aan de vroege kant zijn. We openen de kaart op de telefoon en zoeken naar een plaats met caches. We kiezen Hasselt uit.
Normaal gesproken, stippelen we een route zorgvuldig uit, om op die manier zo efficiënt mogelijk, zo veel als mogelijk te zien. Dat was vandaag dus anders. We parkeren de auto en gaan lopen. Plotseling bedenken we dat het inmiddels droog is geworden. Na enkele caches te hebben gedaan, gaan we koffie drinken. We besluiten om vanmiddag een omweg te maken om wat te gaan eten. We maken een reservering bij een gekend restaurant en wandelen verder. Na een leuke wandeling door deze leuke stad, gaan we verder. Op weg naar het restaurant waar we een reservering hebben gemaakt.
We denken de auto zo ongeveer voor de deur te kunnen parkeren. Maar stiekem weet ik het wel. We moeten niet denken, want dan kun je bedrogen uit komen. Dat is nu dus ook het geval. Geen parkeerplaats te vinden in de omgeving. Als we verder rijden, zien we plotseling waarom het zo druk is.
Het is kermis in de stad. Of zoals ze het hier noemen, Palmenmarkt. We bellen de Pita om te zeggen dat we verlaat zijn en besluiten om niet al te lang te zoeken naar een parkeerplaats. We parkeren de auto bij de zaal waar we sinds afgelopen januari iedere maand komen en lopen naar het centrum.
Als we weer terug bij de auto zijn, zien we dat we vandaag bijna 16 kilometer hebben gewandeld.

Voor vandaag hebben we een wandeling gepland vanuit de Bed & Breakfast in Monschau waar we het weekend verblijven. De weersvoorspelling van de afgelopen week, zorgde ervoor dat we een tas met spellen mee hebben genomen, voor het geval dat.
Heel moeilijk was het niet om de weersvoorspelling te begrijpen. Regen, regen en nog eens regen. En daar tussendoor zo nu en dan een bui. Misschien hebben we geluk, en veranderen de vooruitzichten nog zeiden we een paar dagen geleden tegen elkaar.
Als we deze ochtend naar buiten kijken, zien we het eigenlijk al meteen. We hebben geen geluk. Het regent. Wat gaan we doen?
Gewoon wandelen natuurlijk. De kans dat we veel natter dan nat worden is niet zo heel erg groot denken we. Zo gezegd, zo gedaan. We wandelen weg bij de B&B richting de eerste geocache die op de planning staat. Die is in België. Nu klinkt dat spannender dan het is, want de Belgische grens ligt maar een paar honderd meter van de B&B vandaag. Er is hier een hele smalle strook land, welke Belgisch grondgebied is. Op grote stukken is deze strook 16 meter breed. Al snel zijn we nat. Daar hoeven we ons dus ook geen zorgen meer over te maken. We wandelen, en genieten van het mooie landschap. Ondanks de regen. Veel geocaches vinden we niet in het begin. Zal toch aan de regen liggen denken we. Dan zoek je toch wat gehaaster. Op het moment als we natter dan nat zijn, gaat het een stuk beter, en vinden we eigenlijk alles wat we zoeken.
Tot het moment dat we bij een kappelletje zijn. Geen geluk. Aangezien het rond het middaguur is, besluiten we om binnen wat te eten. We hebben het idee dat ze er daarboven geen probleem mee hebben. "Geef ons heden ons dagelijks broodje en laat het iets minder regenen vandaag". Naar het eerste deel wordt al niet geluisterd, dus pakken we zelf maar een broodje uit de rugzak. Als we verder wandelen zien we dat er ook met het tweede deel niet veel gedaan is. Ach, we hebben even lekker droog gezeten.
We besluiten om de route in te korten en wandelen Monschau Altstad binnen. We drinken een Latte en gaan weer verder voor een korte wandeling door dit super-toeristische plaatsje. Zelfs met dit weer is het nog druk te noemen hier. We wandelen het dorp uit en een kwartiertje later zijn we weer bij de B&B. Bijna 18 kilometer staat er op de stappenteller. Dat valt niet tegen.
We nemen een warme douche en drogen de kleren. In de avond nog wat eten bij een Italiaans restaurant een kwartiertje rijden verderop. De eigenaar heeft vorig jaar een bedevaart gemaakt naar Santiago de Compastella en weet daar enthousiast over te vertellen.
Regen of niet. We hebben genoten van een leuke wandeling en een heerlijke dag.

Een weekendje weg naar Monschau. De voorspellingen voor het weer zijn slecht. De geplande wandeling voor vandaag hebben we maar omgezet naar een stadswandeling door Aken. We bezoeken een paar spellenwinkels en kopen zowaar basisspel #999 en #1000 met uitbreidingen erbij komen we op een totaal van 1300.

In de middag arriveren we in de B&B. Buienradar geeft noodweer aan, dus besluiten we om maar een paar spelletjes te spelen.

Daarna curryworst eten en een filmpje kijken op de kamer.